Hoge Raad kan Vals Bewijs gebruiken en Valse Veroordeling C Karsten kon ook zomaar.


Hoge Raad Onwettig Bezig met Veroordelen op eigen Vals Bewijs.


Noodweer-beroep door Hoge Raad Onterecht Ongewapende Cor Karsten Aangewreven.

Cor Karsten Geen Beroep op Noodweer gedaan bij RC, Politierechter, Gerechtshof.


Geen enkele verklaring van TPW van Eijsden tegen Cor Karsten inhoudelijk bevestigd door een getuige of hard feit.




Hoge Raad Lapt Wet aan Laars door Bezigen van door Gerechtshof A'dam Vervalst Bewijs voor Veroordeling Cor Karsten.
-- 1 - De Hoge Raad gebruikt door het gerechtshof Amsterdam vervalst bewijs als bewijsmiddel in zijn arrest inzake de veroordeling van de onschuldige Cor Karsten. Dat arrest van het gerechtshof Amsterdam is uiteindelijk tot stand gekomen na onder meer een lasterlijke, dus onbevestigde aanklacht in de dagvaarding alsook een reeks elkaar ernstig tegensprekende lasterlijke verklaringen geproduceerd door de straatklinker-aanslagpleger annex nep-slachtoffer TPW van Eijsden jegens Cor Karsten. Het door het gerechtshof Amsterdam vervalste bewijs, in het eigen arrest gebruikt, is inhoudelijk door het gerechtshof zelf verzonnen en gemaakt. Het authentieke bewijs behelst de authentieke verklaring van Karsten aan de rechter-commissaris en die was inhoudelijk en qua strekking ontlastend van aard voor Karsten. Maar het Hof van Amsterdam heeft dat bewijs, die authentieke verklaring, zodanig verdraaid en veranderd, dat met dat vervalste bewijs Karsten wordt belast en in een kwaad daglicht wordt gesteld. Van het oorspronkelijke feitelijk ontlastende bewijs, de Karsten RC-verklaring, die voorgaat aan de vervalste verklaring, is inhoudelijk niets overgebleven in het vervalste bewijs in het arrest. Inhoudelijk wordt met het vervalste bewijs het beeld opgeroepen dat Karsten niets onwelgevalligs is overkomen op de bewuste avond en dat Karsten degene zou zijn die problemen heeft opgezocht en een confrontatie met T v Eijsden zou zijn aangegaan. Dat het gerechtshof Amsterdam er toe overging zelfs ontlastend bewijs, namelijk de door C Karsten aan de RC afgelegde authentieke verklaring, te vervalsen en als bewijsmiddel te gebruiken duidt er op dat het Hof kennelijk in grote bewijsnood verkeerde en desondanks toch, koste wat kost, tot een veroordeling wilde komen.


-- 2.1 - De door de Hoge Raad en het gerechtshof Amsterdam gebruikte vervalsing van het authentieke Karsten-RC-bewijs in hun arresten bestaat uit slechts een paar zinnetjes. Die zinnetjes laten echter een volstrekt andere inhoud en strekking zien dan de originele inhoud en strekking van het authentieke bewijs ofwel de authentieke Karsten-RC-verklaring. In het vervalste bewijs wordt de indruk gewekt dat Karsten wel schuldig zou kunnen zijn aan het beweerdelijk gepleegde misdrijf op de bewuste avond.
Niet alleen inhoudelijk maar ook qua letterlijke omvang verschilt het vervalste bewijs van het authentieke bewijs. Het vervalste bewijs bestaat uit slechts een paar regeltjes terwijl het authentieke bewijs een letterlijk relatief grote omvang heeft. Het is zeer kwalijk dat in het vervalste bewijs van het authentieke bewijs onder andere buiten beschouwing wordt gelaten, dat Karsten door T v Eijsden zwaar is bedreigd en achtervolgd toen Karsten uit zijn werk op weg was naar zijn woning en dat T v Eijsden een gruwelijke aanslag met een straatklinker op Karsten heeft gepleegd. Namelijk, van dichtbij met kracht de straatkinker op het hoofd van Karsten gooien. Karsten was bij die aanslag, volgens het authentieke bewijs, volstrekt weerloos en machteloos.
Ook is zeer kwalijk dat in het vervalste bewijs de authentieke slachtofferpositie die Karsten in het authentieke bewijs feitelijk heeft, geheel buiten beschouwing is gelaten.

-- 2.2 - Het door de Hoge Raad gebruiken van het door het gerechtshof Amsterdam vervalste bewijs als bewijs tegen Karsten is wettelijk een doodzonde. Door het gebruik van dat vervalste bewijs in het arrest heeft C Karsten GEEN EERLIJK PROCES (fair trial) gekregen.


Het Vervalste Bewijs van de Hoge Raad Tegenover het Authentieke Bewijs.
-- 3.1 - Het Vervalste Bewijs in het arrest van de Hoge Raad bestaat uit slechts een paar zinnetjes. Die paar zinnetjes staan hieronder (citaat (3a):
"Op 26 maart 1987 kwam ik laat in de avond thuis. Ik heb toen buiten nog wat gelopen. Ik ben toen een man tegengekomen. Die man heeft tegen mij gescholden."

-- 3.2 - Het authentieke bewijs, namelijk de authentieke verklaring door Karsten afgelegd aan de rechter-commissaris, is daarentegen echter van een stuk grotere omvang. Inhoudelijk is die verklaring bovendien 100 procent ontlastend. Karsten is in die verklaring een weerloos slachtoffer van een gruwelijke aanslag met een straatklinker, die T v Eijsden van dichtbij met kracht op het hoofd van Karsten gooide. De achtervolging en de zware bedreiging en de aanslag vonden plaats tijdens en nadat Karsten 's avonds laat had gepoogd, via één van de verschillende routes die Karsten gebruikte uit angst voor achtervolging door T v Eijsden, na zijn werk op weg naar zijn woning te gaan en te trachten zijn woning te kunnen binnenkomen. Door de zware bedreiging en de angstaanjagende achtervolging die avond laat en met name de aanslag heeft Karsten zijn woning echter niet meer kunnen betreden. In het authentieke bewijs, de authentieke verklaring van Karsten aan de RC, die dus nogal uitgebreid is, valt onder meer het volgende te lezen (citaat (3b):
"Op donderdag 26 maart 1987 rond kwart over 11 's avonds kwam ik thuis van mijn werk. Als ik 's avonds thuiskom liep ik vaak andere routes. Gevraagd waarom zeg ik: "Omdat ik gevolgd werd." Toen ik nog een paar honderd meter van mijn flat vandaan was kwam ik een man tegen. Die man begon tegen mij te schelden. Hij zei dat hij mij wel te pakken zou nemen. Ik ben een onderdoorgang van de flat door gelopen en ik ben met een bocht terug gelopen naar de deur van mijn box. Toen ik die box uitkwam stond die man vlak voor de deur van mijn box. Hij stond mij kennelijk op te wachten. Die man begon toen weer te dreigen en te schelden tegen mij. Ik ben toen niet naar mijn woning gegaan, wat ik van plan was, maar ik ben weg gelopen. Die man bleef achter mij aan lopen en hij bleef tegen mij schelden en dreigen. Op een bepaald moment keek ik om, ik zag toen die man staan met een grote steen [straatklinker]* in zijn handen. Ik schrok heel erg daarvan. (...) Op een bepaald moment kon ik niet meer. Ik was buiten adem. Ik draaide mij weer om naar die man, ik dacht dat ik zo misschien die steen zou kunnen zien aankomen en dan zou kunnen ontwijken. Toen ik mij omdraaide zag ik dat die man met die steen in zijn handen stond. Hij gooide deze als een kanonskogel naar mij toe. Die steen raakte mij in mijn gezicht. Het werd zwart voor mijn ogen en ik weet niet meer wat er daarna is gebeurd."
(Originele verklaring is omvangrijker).
*Aan de politie heeft TPW van Eijsden in een verklaring verteld dat hij de straatklinker heeft gepakt ("linkerhand straatklinker opgeheven") om die op Karsten te gooien.


Wat is er vals in het vervalste bewijs ?
-- 4 - In het vervalste bewijs is onder meer weggelaten dat Karsten al door T v Eijsden zwaar werd bedreigd toen hij, Karsten, na zijn werk, onderweg was naar zijn woning. In het vervalste bewijs is er sprake van een 'een man die tegen Karsten zou hebben gescholden', die pas zou zijn opgetreden nadat Karsten na thuiskomst, volgens het vervalste bewijs, zijn woning had verlaten en de straat weer was opgegaan.
Volgens het authentieke bewijs echter heeft Karsten zijn woning niet durven binnengaan, maar volgens het vervalste bewijs is Karsten wel in zijn woning gekomen. In het vervalste bewijs wordt tussen de regels door de indruk gewekt dat Karsten zich zou hebben misdragen nadat hij zijn woning had verlaten en de straat was opgegaan.
Nogmaals, in het vervalste bewijs wordt valselijk de indruk gewekt dat Karsten eerst probleemloos zou zijn thuisgekomen en hij toen pas daarna de straat zou zijn opgegaan.
- In het vervalste bewijs wordt valselijk gesteld dat Karsten thuis zou zijn gekomen en daarna zijn woning zou hebben verlaten en "toen buiten nog wat gelopen" heeft. Vervolgens wordt in het vervalste bewijs valselijk gesteld, dat er toen een 'een tegen Karsten scheldende man' was.
- Voorts is in het vervalste bewijs van het authentieke bewijs weggelaten dat Karsten erg bang was geworden voor T v Eijsden, die Karsten al ernstig aan het bedreigen was voordat Karsten zijn (eigen) woning was genaderd. En Karsten was zelfs zo bang geworden dat hij niet meer naar zijn woning durfde te gaan om binnen te treden.
- Ook is in het vervalste bewijs weggelaten dat de zwaar dreigende T v Eijsden Karsten met een straatklinker achterna is gerend en dat Karsten daar uiteindelijk niet aan kon ontkomen en kapot was.
- Ook is weggelaten dat T v Eijsden die straatklinker van dichtbij en met kracht op het hoofd van C Karsten heeft gegooid (als een "kanonskogel", zoals het authentieke bewijs zegt) [in principe een dodelijke aanslag, die Karsten wonder boven wonder heeft overleefd]. Nadat Karsten er uitgeput en als weerloos slachtoffer bij stond, vanwege zijn slechte lichamelijke gesteldheid door ziekte en fysieke uitputting en door het rennen en de emoties en traumatische ervaring die hij aan het beleven was, werd door T v Eijsden de straatklinker van dichtbij en met kracht op het hoofd van Karsten gegooid.


Hoge Raad gebruikt door Hof Amsterdam vervalst bewijs als bewijsmiddel tegen onschuldige C Karsten, die daaardoor juridisch weerloos werd.
-- 5 - Door het gebruik van door de Nederlandse rechter, gerechtshof Amsterdam of de Hoge Raad vervalst bewijs als bewijsmiddel in een arrest van de Hoge Raad tegen Cor Karsten, heeft de Hoge Raad zeer ernstig in strijd met de wet en ernstig verwijtbaar gehandeld en is, als consequentie, zoals in bovenstaand omschreven geval, aan de rechtzoekende C Karsten, een oneerlijk proces gegeven.
Als er door een advocaat stelling had behoren te worden genomen in de rechtszaak van Cor Karsten tegen gebruik van door Nederlandse rechter of Hoge Raad vervalst bewijs als bewijsmiddel maar zulks niet is gebeurd, behoort dat niet blijvend in het nadeel te zijn van de rechtzoekende in de betrokken rechtszaak, Cor Karsten.
De gepleegde zeer ernstige schending van de wet in de zaak Cor Karsten, namelijk het door de Hoge Raad akkoord gaan wat betreft het vervalste bewijs en dat de Hoge Raad het betrokken vervalste bewijs gebruikt als bewijsmiddel in een arrest, tegen Cor Karsten, dient te worden goedgemaakt door minstens herziening te geven van de rechtszaak. De rechtszaak van Karsten schreeuwt trouwens toch al om herziening. Want Cor Karsten is het werkelijke slachtoffer (mislukte moordaanslag met straatklinker op Karsten, afgedekt door een lasterlijke aanklacht en rechtszaak aangejaagd door tunnelvisie). Serieus handhaven van de Nederlandse wet vereist in feite dat er effectief en afdoende wordt ingegrepen met betrekking tot de genoemde ernstig oneerlijke rechtszaak die Cor Karsten is overkomen.
Het door de Hoge Raad maken van verwijtbare en ernstig met de wet in strijd zijnde fouten, zoals bijvoorbeeld het hierboven genoemde verwijtbare gebruik maken in een arrest van de Hoge Raad van door het gerechtshof Amsterdam of de Hoge Raad vervalst bewijs als bewijsmiddel, moet de Hoge Raad te allen tijde op zijn verantwoordelijkheid daarvoor kunnen worden afgerekend en behoort de Hoge Raad minstens herziening toe te kennen aan de gedupeerde rechtzoekende van zo een rechtszaak. In dit geval de onschuldige Cor Karsten.


Waarheid









© Copyright corkarsten.nl