Rechter Klomp.


Nederlandse rechter bepaalt al gauw via zijn Klompen of een Aangeklaagde Schuldig is.

Hoge Raad en Hof A'dam Misbruiken Ongegronde Verklaring TPW v Eijsden als Hoofdbewijs voor Veroordeling Cor Karsten.


Geen Verklaring van Criminele Fantast TPW van Eijsden over Cor Karsten inhoudelijk bevestigd door een getuige of hard feit.


'Unus testis, nullus testis' is een leugen.
-- 1 - Het volgende adagium 'Testis unus, testis nullus' of 'Unus testis, nullus testis' (één getuige is géén getuige) klopt in theorie voor 100 procent. Daar is geen speld tussen te krijgen. Maar ja, dat is dan ook theorie. En theorie is heel geduldig.
De praktijk laat echter zien dat de Hoge Raad als het hem goed uitkomt, gewoonweg de vloer aanveegt met bovengenoemd adagium. Hoe die Hoge Raad dat dan doet ? Nou, simpel.

-- 2 - Als de Nederlandse rechter in een rechtszaak voor de bewezenverklaring niet kan beschikken over waterdicht bewijs, bijvoorbeeld in gevallen dat de rechtszaak tot stand is gekomen op basis van hoofdzakelijk de verklaringen van iemand die officieel is aangemerkt als 'het slachtoffer' en er verder geen ander bewijs voorhanden is, behalve dan een enkele warrige verklaring aan de politie van iemand die in de zaak moet doorgaan voor getuige á charge, is de Nederlandse rechter al gauw bereid en in staat om de in hoger beroep afgelegde verklaring door het officiële slachtoffer als cruciaal, doorslaggevend bewijs te bestempelen en dat zogenaamde cruciale bewijs in het arrest zogenaamd te doen, voor de show voor buitenstaanders dus, 'ondersteunen' door wat bij elkaar verzamelde min of meer zogenaamde feiten of gegevens uit het dossier.

-- 3 - Dit soort rechtszaken bestaat bijvoorbeeld uit gevallen waarbij een zogenaamd slachtoffer een nep-slachtoffer is en een opzettelijk lasterlijke of gelogen aanklacht heeft ingediend, over een persoon die hij, heel sluw en gemeen, via het recht onrecht wil aandoen.
Gaat het om zo'n hierboven (onder par. 2) omschreven soort rechtszaak, dan berust de bewezenverklaring in het arrest in dit soort rechtszaken in feite in hoofdzaak in wezen uitsuitend op de door het officiële slachtoffer in hoger beroep afgelegde verklaring, een verklaring die officieel wat de essentie betreft door geen ander of ondersteunend bewijs hoeft te worden bevestigd ten aanzien van waarheidsgetrouwheid en 'onomstotelijkheid' van het hoofdbewijs (de cruciale verklaring, die onbevestigd is).
Echter, dergelijke vorm van bewijsvoering laat het ondertussen wèl mogelijk zijn, dat de cruciale, als hoofdbewijs gebezigde verklaring stiekem opzettelijk zwaar leugenachtig of lasterlijk kan zijn. Want immers die 'cruciale' verklaring hoeft officieel helemaal niet wat de inhoudelijke essentie betreft, door het zogenaamde steunbewijs te worden bevestigd.
Maar dat mag de pret niet drukken. Er wordt door de Nederlandse rechter en het gerechtshof Amsterdam brutaalweg gesteld, en door de Hoge Raad ondersteund en overgenomen, dat die cruciale verklaring 100 procent de waarheid weergeeft en de waarheid de gehele waarheid en niets dan de waarheid behelst.
De Nederlandse rechter denkt in zulk soort rechtszaken kennelijk gewoon op zijn klompen aan te kunnen voelen dat een gedaagde absoluut schuldig zou zijn. Dat 'op de klompen aan kunnen voelen' wordt ondersteund door de Hoge Raad onder het mom dat het cruciale bewijsmiddel (de in hoger beroep afgelegde verklaring) de veroordeling in het arrest zelf geheel zelfstandig zou kunnen dragen.

-- 4 - De zogenaamde 'ondersteunende' bewijsmiddelen, die in een arrest de cruciale verklaring 'omlijsten', hoeven in de praktijk dus het hoofdbewijsmiddel echt niet met zekerheid te bevestigen. De eis van zekere bevestiging van het hoofdbewijs wordt in de praktijk niet gesteld aan het 'steunbewijs', zo laten casussen uit de praktijk zien.
Dat het zogenaamde steunbewijs het hoofdbewijs niet in essentie hoeft te kunnen bevestigen komt voor de Hoge Raad en het gerechtshof Amsterdam heel erg mooi uit in het soort gevallen als er koste wat kost een gedaagde moet worden veroordeeld en er daarvoor eigenlijk alleen maar een cruciale verklaring, in hoger beroep afgelegd, ter beschikking is, hoewel die verklaring stiekem opzettelijk gelogen of lasterlijk is of kan zijn en die verklaring dus niet door echt waarheidsgetrouw steunbewijsbewijs kan worden bevestigd.
Het is een omomstotelijk feit dat het per definitie is uit te sluiten dat een cruciale verklaring die inhoudelijk lasterlijk of opzettelijk leugenachtig is kan worden ondersteund door hard, deugdelijk, waarheidsgetrouw bewijs.
De zogenaamde ondersteunende bewijsmiddelen die in een niet hard te maken bewijsconstructie voorkomen en die als bewijsmiddelen zelf per definitie ook niet zouden kunnen worden bevestigd, fungeren in de praktijk feitelijk als algemene 'sfeerbouwers' en 'indrukwekkers' rondom de als hoofdbewijs gebezigde cruciale verklaring. Dus nogmaals, 'ondersteunende' bewijsmiddelen in gevallen van inhoudelijk op zichzelf staand hoofdbewijs kunnen een stiekem gelogen of lasterlijke cruciale verklaring die voor hoofdbewijs doorgaat NIET bevestigen.

-- 5 - Het is in als hierboven besproken rechtszaken dan ook geen zeldzaamheid en niet zonder reden dat de Hoge Raad en het gerechtshof Amsterdam zich maximaal onthouden van het geven van een behoorlijke, onweerlegbare verantwoording in de betrokken arresten en dat de Hoge Raad accorderend is ten aanzien van andere Nederlandse rechters die ook nauwelijks of geen verantwoording geven voor bewijslevering op onzekerheid gestoeld.
In de dossiers van dergelijk rechtszaken met onzekere bewijsvoering is het niet zelden toevallig dat het ook voorkomt dat cruciale ontlastende bewijsmiddelen zijn vervalst, gemanipuleerd, verdraaid of achtergehouden.



Waarheid






© Copyright corkarsten.nl